Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

Η απόπειρα κατάληψης του Ντεμπάλτσεβο από στρατό και φασίστες έπεσε στο κενό.

Γράφει ο Γρηγόρης Τραγγανίδας.

Ο εμφύλιος πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται. Μπορεί όχι στην αρχική του κλιμάκωση, αλλά το αίμα ενόπλων και αμάχων ρέει άφθονο. Σπίτια και υποδομές κάθε είδους (νοσοκομεία, σχολειά, παιδικοί σταθμοί, πολιτιστικά κέντρα, δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, ηλεκτρισμού, φυσικού αερίου) εξακολουθούν να καταστρέφονται και κάθε στιγμή, αυτό που τώρα περιορίζεται σε περιφερειακές «αψιμαχίες» κατά μήκος του μετώπου και βομβαρδισμούς χωριών από τον ουκρανικό στρατό, μπορεί να μετατραπεί σε κανονική μάχη μεγάλης κλίμακας.

Ο λαός του Ντονμπάς* εξακολουθεί να υποφέρει και να ζει υπό καθεστώς πολιορκίας και εμπάργκο εκ μέρους της κυβέρνησης του Ουκρανού προέδρου, Ποροσένκο… ο οποίος υποτίθεται ότι θέλει να τους «ελευθερώσει» από τους «Ρώσους εισβολείς»!

Η «ομάδα επαφής» της γνωστής και ως «νορμανδική τετράδα»** για τη διευθέτηση της ουκρανικής κρίσης συνεχίζει μεν τις διαπραγματεύσεις στην λευκορωσική πρωτεύουσα, το Μινσκ, αλλά το καθεστώς του Κιέβου δεν σταματά τις προβοκάτσιες και το σπάσιμο των συμφωνιών κατάπαυσης του πυρός. Ο στόχος γνωστός και διαχρονικός σε κάθε πόλεμο: Η δημιουργία τετελεσμένων στο πεδίο της μάχης, ώστε να ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση σε διπλωματικό επίπεδο.

Το Κίεβο αποτυγχάνει και στα δύο.

Χθες, όμως, έκανε ένα βήμα παραπάνω. Οπως ξεκαθαρίστηκε πλέον σήμερα και με βάση όσα είδαν το φως της δημοσιότητας από ρωσικά και ουκρανικά μέσα, καθώς και από τα ΜΜΕ των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονμπάς, από νωρίς, περίπου 7 το πρωί της Τετάρτης 29 Ιούνη, η 54η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία του ουκρανικού στρατού, μαζί με τμήματα του ναζιστικού «Δεξιού Τομέα», επιτέθηκαν αιφνιδίως στο μέτωπο του Ντεμπάλτσεβο, με στόχο την ανακατάληψη της πόλης. Πρώτα επιτέθηκαν τα φασιστικά τάγματα του «Δεξιού Τομέα» και ακολούθησε ο τακτικός στρατός.

Σύμφωνα με τα ουκρανικά μέσα, η επίθεση «προκλήθηκε» από «προβοκάτσια» των «αποσχιστών». Ωστόσο, πέρα από το γεγονός ότι οι αρχές των ΛΔ διαψεύδουν κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει και κανένας λογικός λόγος να υπάρχει τέτοιου είδους πρόκληση εκ μέρους τους, αφού, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί η γεωπολιτική κατάσταση στην περιοχή, το πρόβλημα το έχει το Κίεβο. Το οποίο, το τελευταίο διάστημα διαπιστώνει ότι οι δυτικοί «προστάτες» του δεν έχουν καμία διάθεση, φυσικά, να περιπλέξουν ακόμη περισσότερο την ήδη ανταγωνιστική σχέση τους με την Ρωσία, για την ικανοποίηση των τυχοδιωκτισμών της ουκρανικής ολιγαρχίας. Στον ιμπεριαλισμό αρκούν οι δικοί του, μεγάλης κλίμακας τυχοδιωκτισμοί.

Είναι χαρακτηριστικό, ότι παρά την τυπική παράταση των κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, λόγω της Κριμαίας, μια σειρά ισχυρές καπιταλιστικές οικονομίες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία, «ζυμώνουν» την τελική άρση αυτών των κυρώσεων, διότι το οικονομικό κόστος για το κεφάλαιό τους από αυτές είναι υπερπολλαπλάσιο του, έτσι κι αλλιώς ανύπαρκτου, πολιτικού οφέλους.

Οπως και νά ‘χει, ουκρανικός στρατός και ναζιστοτάγματα θεώρησαν ότι με την τακτική του «blitzkrieg», του «κεραυνοβόλου πολέμου» του, «πνευματικού ηγέτη» των απανταχού φασιστών, θα κατάφερναν να πάρουν πίσω μια περιοχή που αποτέλεσε το πεδίο μίας από τις πιο ντροπιαστικές ήττες του Κιέβου από την έναρξη του πολέμου***.

Κατά τις πρώτες ώρες της επίθεσης, οι δυνάμεις του Κιέβου κατάφεραν να προωθηθούν κατά τέσσερα χιλιόμετρα εντός του εδάφους της ΛΔ του Ντονιέτσκ και να καταλάβουν ένα ύψωμα στην περιοχή του Λογκβίνοβο, το οποίο αποτελεί σημείο – κλειδί για τον έλεγχο της οδικής αρτηρίας Ντεμπάλτσεβο – Αρτιόμοβσκ.

Ωστόσο, πολύ γρήγορα, οι δυνάμεις της ΛΔ του Ντονιέτσκ ανασυγκροτήθηκαν, αντεπιτέθηκαν και επανέφεραν υπό τον έλεγχό τους τα πρόσχαιρα χαμένα εδάφη. Ταυτόχρονα, στην περιοχή των συγκρούσεων προωθήθηκε το τάγμα «Σομάλι» του διοικητή «Γκίβι», το οποίο θεωρείται ένα από επίλεκτα τμήματα της λαϊκής πολιτοφυλακής.

Σύμφωνα με μία εκδοχή, στην συνέχεια, οι ουκρανικές δυνάμεις έλαβαν διαταγή να επιστρέψουν στις προηγούμενες θέσεις τους και οι δυνάμεις των πολιτοφυλακών να μην παρέμβουν κατά την υποχώρηση του εχθρού. Σύμφωνα με την ίδια εκδοχή, αυτή η εξέλιξη προέκυψε από την έκτακτη σύσκεψη του Κοινού Κέντρου για τον έλεγχο και τον συντονισμό της κατάπαυσης του πυρός****.

Όπως και να έχει, η εξέλιξη αυτή προέκυψε από την παταγώδη αποτυχία της ουκρανικής επίθεσης, με τους επιτιθέμενους να έχουν βαριές απώλειες. Ανάλογη «τύχη» είχε και ταυτόχρονη απόπειρα προς την ΛΔ του Λουγκάνσκ.

Φαίνεται ότι αυτή η αποτυχία είναι τόσο βαριά, που το επιτελείο της λεγόμενης «Αντιτρομοκρατικής Επιχείρησης» – όπως έχει «βαφτίσει» το Κίεβο την επίθεση στον λαό του Ντονμπάς – ανακοίνωσε με κάθε επισημότητα… ότι ουδέποτε υπήρξε επίθεση εναντίον του Ντεμπάλτσεβο!

Μάλιστα, ο επικεφαλής του επιτελείου, Σεργκέι Ζμουρκό, ούτε λίγο – ούτε πολύ, υποστήριξε, ότι αυτές οι «αναφορές» όχι τυχαία εμφανίστηκαν την ίδια μέρα των τακτικών συνομιλιών στο Μινσκ, στην διάρκεια των οποίων οι «αποσχιστές» ήθελαν να παρουσιάσουν την καταστρατήγηση της εκεχειρίας εκ μέρους του ουκρανικού στρατού!

Λίγο αργότερα όμως, το Κίεβο παραδέχθηκε ότι έγιναν μάχες… και ότι «κέρδισε»! «Σκληρές μάχες έλαβαν χώρα στην περιοχή Μπαχμούτ – Ντεμπάλτσεβο. Η μάχη διήρκησε 10 ώρες, ο εχθρός υποχώρησε με μεγάλες απώλειες» ήταν η νέα εκδοχή του Κιέβου δια στόματος του Αντρέι Λισένκο, εκπροσώπου της ουκρανικής προεδρίας στα θέματα της «αντιτρομοκρατικής επιχείρησης». Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι οι «αποσχιστές» ξεκίνησαν την επίθεση!

Αυτό που δεν είπε είναι πώς γίνεται να «υποχώρησαν» οι «αποσχιστές», με τις ουκρανικές δυνάμεις να μην έχουν προχωρήσει τελικά ούτε μισό μέτρο προς τα μπρος στο τέλος της μέρας…

Πάντως, το υπουργείο Άμυνας της ΛΔ του Ντονιέτσκ ανακοίνωσε χθες ότι μετά την επίθεσή του ο ουκρανικός στρατός επέστρεψε στις προηγούμενες θέσεις του και ότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα τόσο της εξέλιξης σε στρατιωτικό επίπεδο, όσο και της ρωσικής αντιπροσωπείας στο Κέντρο ελέγχου της Εκεχειρίας.

Είχε ανακοινωθεί επίσης, ότι η παράλληλη επίθεση του ουκρανικού στρατού στην ΛΔ του Λουγκάνσκ, όχι μόνο αποκρούστηκε από τις πολιτοφυλακές, αλλά μεταξύ άλλων, καταστράφηκαν και τρία τεθωρακισμένα οχήματα διαφόρων τύπων.

Η κατάληξη της ανακοίνωσης είναι χαρακτηριστική: «Δεν θα παραδώσουμε ούτε ένα μέτρο της γης μας στον εχθρό»!

Σε κάθε περίπτωση η κατάσταση παραμένει τεταμένη. Το πλέον επιθετικό τμήμα της ουκρανικής αστικής τάξης που άρπαξε την εξουσία συνεργαζόμενο με τους νεοναζί και τους φασίστες δείχνει ότι όσο στριμώχνεται οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά, τόσο πιο πολύ θα αγριεύει. Η αλληλεγγύη προς τον αγωνιζόμενο ουκρανικό λαό και τον μαχόμενο λαό του Ντονμπάς είναι ταξικό, διεθνιστικό καθήκον.

 

*Η περιοχή της Ανατολικής Ουκρανίας, ο λαός της οποίας εξεγέρθηκε εναντίον του αντιδραστικού καθεστώτος του Κιέβου που προέκυψε από το «μασκαρεμένο» πραξικόπημα του Φλεβάρη του 2004, το οποίο έφερε στην εξουσία το τμήμα της ουκρανικής αστικής τάξης που τα συμφέροντά της είναι άμεσα συνδεδεμένα με την Δύση)

** Ρωσία, Γαλλία, Γερμανία, Ουκρανία με την συμμετοχή εκπροσώπων των Λαϊκών Δημοκρατιών του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ

***Το Ντεμπάλτσβο αποτελούσε μια ελεγχόμενη από το Κίεβο γεωγραφική «σφήνα» στις ελεγχόμενες, από τις ΛΔ του Ντονιέτσκ και του Λουγκάνσκ, περιοχές. Η απελευθέρωσή του θα ενοποιούσε το κοινό μέτωπο εναντίον του στρατού και των φασιστοταγμάτων, αλλά και τα εσωτερικά «σύνορα» των ΛΔ, καθώς η πόλη βρίσκεται στο μέσο της κεντρικής οδικής αρτηρίας που τις ενώνει. Τον Γενάρη – Φλεβάρη του 2015, οι ένοπλες δυνάμεις των δύο ΛΔ ενώνονται για πρώτη φορά σε κοινή επίθεση για την απελευθέρωση της πόλης. Κινούμενα από δύο διαφορετικές κατευθύνσεις, τα ένοπλα τμήματα των λαϊκών πολιτοφυλακών περικυκλώνουν τις εχθρικές δυνάμεις και τις εγκλωβίζουν σε ένα θανάσιμο «δαχτυλίδι». Στις 18 Φλεβάρη η πόλη τίθεται υπό τον πλήρη έλεγχο των ΛΔ. Οι απώλειες του στρατού και των φασιστοταγμάτων είναι βαρύτατες. Ηταν μια νίκη ιδιαίτερης στρατηγικής, πολιτικής, ψυχολογικής σημασίας για τις ΛΔ. Στην επιχείρηση του Ντεμπάλτσεβο έλαμψε το άστρο επιφανών διοικητών των λαϊκών πολιτοφυλακών, όπως ο θρυλικός καπετάνιος της ταξιαρχίας «Φάντασμα», Μοζγκοβόϊ.

****Προβλέπεται στο Πρωτόκολλο του Μινσκ της 5/9/2014 που υπογράφηκε από την Ρωσία, την Ουκρανία και τον ΟΑΣΕ.

 

Πηγή: toperiodiko.gr

IMAGE Σα να μην πέρασε μια μέρα
Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019
Γράφει ο Αμετανόητος. Νοέμβρης 1973. Οι πρυτανικές αρχές καλούν τα «όργανα της τάξεως» να επέμβουν και να αποκαταστήσουν την τάξη που διασαλεύτηκε εξαιτίας της κατάληψης του ΕΜΠ από φοιτητές. Αστυνομία, αρχικά, και στρατός, στη συνέχεια,... >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ