Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2019

Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης

Πρόσφυγες πολέμου. Ούτε μετανάστες ούτε τίποτε άλλο.

Και πολέμου με ονοματεπώνυμο. Πολέμου συμφερόντων πλούτου, πολέμου γεωστρατηγικών ανακατατάξεων, πολέμου θρησκευτικού μίσους που υποδαυλίζεται κι αυτός από συμφέροντα ταξικής προέλευσης.

Πόλεμος ιμπεριαλιστικός.

Θύματα όπως πάντα τα αθώα γυναικόπαιδα που ξεριζώνονται μαζί με τους γονείς τους.

Έφτασαν στη χώρα μας και στα παράλια της Τουρκίας ακόμη και νεκροί, όπως μαρτυρά και η συγκλονιστική φωτογραφία με τον μικρό Αϊλάν Κουρντί δίπλα στα κύματα.

Έφτασαν κατά χιλιάδες στα νησιά μας ξυπνώντας όμως ταυτόχρονα και διαφορετικές αντιδράσεις απέναντί τους από τον απλό κόσμο.

Την ίδια στιγμή που υπήρξαν ακραίες και ρατσιστικές αντιδράσεις, την ίδια στιγμή εμφανιζόταν και ένα μεγαλείο ουμανισμού και συμπαράστασης, όπως το μοίρασμα φαγητού στην Καβάλα και στην Κρήτη με την περίπτωση του αρτοποιού.

Ανάλογα περιστατικά συνέβησαν και στο εξωτερικό σε χώρες όπως η Φινλανδία, η Ουγγαρία και η Αυστρία, όπου η αλληλεγγύη και η συμπαράσταση του κόσμου ήταν πρωτοφανής.

Μελανό σημείο όμως κι από την άλλη, ήταν και το περιστατικό με την Ουγγαρέζα εικονολήπτρια που το είχε σύστημα να βάζει τρικλοποδιές σε πρόσφυγες και να τους κινηματογραφεί ταυτόχρονα.

Το καλό και το κακό λοιπόν αντιμέτωπα μπροστά σε ένα θέμα με πολλές προεκτάσεις, πολιτικές και κοινωνικές.

Κοινωνίες που δοκιμάζονται με δραματουργικά και κορυφαία ζητήματα και που αναρωτιέσαι αν είναι έτοιμες να το αντιμετωπίσουν έτσι όπως πρέπει.

Προτάσσοντας την αλληλεγγύη και όχι το φανατισμό, να παραμερίσει φασίζουσες λογικές και να αναδείξει ότι το προσφυγικό ζήτημα δεν λύνετε με κραυγές, αλλά θέλει σκόπευση ταξικής προσέγγισης.

Δεν φταίνε αυτοί που πατάνε το έδαφός μας, φταίνε αυτοί που τον ξεριζώνουν για τα δικά τους συμφέροντα.

Άλλωστε το παράδειγμα το έχουμε και στη δική μας πολιτική ιστορία με την καταστροφή της Σμύρνης και την προσφυγιά των δικών μας ανθρώπων που ζούσαν αρμονικά μαζί με Τούρκους και Αρμένιους.

Φταίνε οι «Τουρκόσποροι» όπως τους προσφωνούσαν οι «Ελληναράδες» ρατσιστές της εποχής, ή φταίνε τα συμφέροντα της ΑΝΤΑΝΤ που εμείς ως υποχείρια σε ένα κρεσέντο υποταγής σπεύσαμε να της κάνουμε τα καλά παιδιά και να εισβάλουμε στην Μικρά Ασία, σφάζοντας και καίγοντας;

Ας αναρωτηθούμε πριν κραυγάσουμε.

IMAGE Η Ντανιέλα Καράσκο δεν είναι πια εδώ
Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2019
Γράφει η Γιάννα Κουκά. Η μίμος δεν είναι πια στους δρόμους. Η μίμος δεν είναι πια εδώ. Η καλλιτέχνις του δρόμου πέθανε από ασφυξία. Η μίμος που γυρνούσε στις διαδηλώσεις δολοφονήθηκε. Βρέθηκε κρεμασμένη από χειροπέδες σ' ένα φράκτη ενός πάρκου. >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ