Γράφει ο Αμετανόητος

70 χρόνια μετά το κρέμασμα του κεφαλιού του στο φανοστάτη των Τρικάλων, ο Άρης Βελουχιώτης «κρεμάστηκε» ξανά στο «φανοστάτη» των πρωθυπουργικών εδράνων στο αστικό κοινοβούλιο. Τότε δράστες ήταν οι συνεργάτες των κατακτητών που ήθελαν να δείξουν την κυριαρχία τους πάνω στους αγωνιστές της Αντίστασης. Σήμερα δράστης ήταν ένας άλλος συνέταιρος των κατακτητών, ο άνθρωπος που υπέγραψε το τρίτο κατά σειρά (και πρώτο «αριστερό») μνημόνιο.

Η χειρότερη σκύλευση της μνήμης του Άρη δεν είναι ότι «μπήκε» στο αστικό κοινοβούλιο αλλά το πότε έγινε αυτό: Τη μέρα που η μνημονιακή κυβέρνηση ψήφιζε νόμους για την υλοποίηση των αντιλαϊκών όρων του μνημονίου. Κείνη τη μέρα διάλεξε ο Αλ. Τσίπρας για να «μελετήσει» τη ζωή και το έργο του συμβόλου της αντίστασης σε κάθε ξένη εξάρτηση.

Σε όσους θα υποστήριζαν πως είναι δικαίωμα τους καθενός να διαβάζει όποια βιβλία θέλει, θα λέγαμε το εξής: Είναι άλλο πράγμα να διαβάζει κανείς βιβλία για τον Άρη, τον Τσε, το Μαρξ ή τον Λένιν κι άλλο να τα επιδεικνύει ως «αριστερό» άλλοθι της δεξιάς αντεργατικής πολιτικής του. Είναι πολιτική αγυρτεία ίσου και μεγαλύτερου βεληνεκούς με την επικοινωνιακού τύπου κατάθεση στεφάνου στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής. Γιατί είναι συμβουλή των διαμορφωτών της κοινής γνώμης (image makers) να καλύπτεται το δεξί χέρι που εισχωρεί στην τσέπη του Έλληνα εργαζόμενου, συνταξιούχου και άνεργου για να αρπάξει ό,τι τους έχει απομείνει την ώρα που τα φώτα πέφτουν στο αριστερό χέρι που κρατά κόκκινα γαρύφαλλα και φλογερά βιβλία.

Τελικά, όσο δεξιότερα τραβά η «δεύτερη φορά αριστερά» κυβέρνηση Τσίπρα τόσο πιο πολύ θα ξεσχίζει τα «αρχαία οράματα» της Ιστορίας της Αριστεράς.

Ήρθε λοιπόν η σειρά του πρωτοκαπετάνιου να «μαγαριστεί» από τους αστούς όπως τόσοι και τόσοι επαναστάτες που μετά θάνατον έγιναν «μόδα», αφίσες και μπλουζάκια. Ας προσέξουν όμως να μην πολυαναφέρουν στον δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό το όνομά τους γιατί υπάρχει ο κίνδυνος να θυμηθεί αυτός ο λαός την αγαπημένη φράση τους: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»! Και να πράξει ανάλογα!

 

Αντί επιλόγου: Η πρωθυπουργική ασχημονία σε βάρος του Άρη Βελουχιώτη θύμισε σε πολλούς το τραγούδι «Τσε θα πεθάνεις ξανά» σε στίχους Χρήστου Καραμπούλια, μουσική Γιάννη Ζουγανέλη και εκτέλεση Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Θα μπορούσε στη θέση του Τσε να λέει το όνομα του Άρη. Γι’ αυτό το παραθέτουμε:

 

Κατέβηκε χθες βράδυ από τον τοίχο

μου πέταξε στα μούτρα τον μπερέ

μου μίλησε σκληρά, μου είπε: "Ρε

έχω πεθάνει, είμαι καλά

άλλη αφίσα βρείτε κι άλλο μύθο"

 

Δεν είχε κλείσει μάτι τελευταία

του είπαν πως τον είδαν στην σχολή

στο μποξεράκι κάποιου φοιτητή

σ’ ένα φλιτζάνι, σ’ ένα tatoo

σε BMW με τραβεστί παρέα

 

Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα πάρτι με φλώρους

Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα δρόμο μ’ εμπόρους

Στην καρδιά μιας χαμένης γενιάς θα πεθάνεις ξανά

Che θα πεθάνεις ξανά

Che θα πεθάνεις ξανά σε μπαράκια ορθίων

Che θα πεθάνεις ξανά σε γραφεία γελοίων

Στα υπόλοιπα της αγοράς θα πεθάνεις ξανά

Che θα πεθάνεις ξανά

 

Κατέβηκα χθες βράδυ απ’ την ζωή μου

τους πέταξα στα μούτρα ένα γεια

ήμουν ο Che με όπλα αγκαλιά

έχουν πεθάνει, είμαι καλά

Venceremos ματώνει η φωνή μου

 

Che θα πεθάνεις ξανά σ’ ένα πάρτι με φλώρους...

Che θα πεθάνεις ξανά σε μπαράκια ορθίων...