Γράφει ο Γιάννης Φασουλάς      

«Χέρι που δεν μπορείς να το δαγκώσεις, φίλα το»! Αυτή τη φράση-ορισμό της υποτέλειας την άκουσα στις αρχές της δεκαετίας του 80.

Η ΕΣΑΚ, η παράταξη στην οποία συμμετείχα, είχε κερδίσει τις εκλογές στο σωματείο της επιχείρησης που εργαζόμουν και φυσικά είχε ξεκινήσει της προσπάθειες για την καλυτέρευση της θέσης των εργαζομένων σύμφωνα με το πρόγραμμα της παράταξης.

Την φράση την είχε απευθύνει σε μας ο τότε επικεφαλής της ΔΑΚΕ στην επιχείρηση, υπονοώντας ξεκάθαρα ότι πρέπει να παρακαλάμε την διοίκηση της εταιρίας και όχι να την αντιπαλεύουμε διεκδικώντας το δίκιο των εργαζομένων.

Φυσικά του δώσαμε την κατάλληλη απάντηση.

Γιατί τα θυμήθηκα τώρα αυτά;

Λόγω της εκλογής του Κυριάκου Μητσοτάκη στην αρχηγία της ΝΔ!

Από το πρωί ακούω και διαβάζω για την υποτελή στάση του Κ. Μητσοτάκη απέναντι στους δανειστές κλπ.

Ανεξάρτητα από το ότι κανείς μας δεν πιστεύει ότι αυτό είναι το κύριο πρόβλημα αφού η ηγεσία της ΝΔ είναι στο σύνολο της υπέρ της υποταγής στους δανειστές και στο κεφάλαιο γενικότερα, θέλω να σημειώσω τα εξής:

  • Ποιοι είναι υπεύθυνοι που η φράση αυτή έχει τόσους οπαδούς;
  • Ποιοι ευθύνονται που την περήφανη στάση της πλειοψηφίας του λαού μας, σε πολλές περιπτώσεις (π.χ το πρόσφατο «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα) προσπάθησαν να την μετατρέψουν σε υποταγή;
  • Όταν η μεγάλη πλειοψηφία των ηγεσιών των κομμάτων, μαζί με τα ΜΜΕ καθημερινά, εκπέμπουν την ουσία αυτής της φράσης με χιλιάδες τρόπους;
  • Όταν η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτό ακριβώς κάνει: Συνεχίζει και επεκτείνει την υποταγή και την υποτέλεια διότι… «δεν μπορεί να κάνει αλλιώς;» !!!
  • Όταν από την άλλη μεριά, οι δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα να οργανώσουν την αντίσταση του ελληνικού λαού και των εργαζομένων που φτωχοποιούνται και εξαθλιώνονται, διαλέγουν την απομόνωση και περιμένουν το τραίνο της επανάστασης που κάποτε θα έρθει; Όταν αδυνατούν (ή δεν θέλουν;) να οργανώσουν το μαζικό λαϊκό κίνημα για κατ’ αρχήν αντίσταση και μετά αντεπίθεση;

Το συμπέρασμα βγάζει μάτι.

Σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, η πλειοψηφία των ηγεσιών των κομμάτων, αυτό λένε: «Να φιλήσουμε το χέρι που δεν μπορούμε να δαγκώσουμε». Και από την άλλη μεριά, όσοι εκπροσωπούν αυτούς που θέλουν να αντισταθούν, τους λένε να περιμένουν πρώτα να έρθει η λαϊκή εξουσία.

Αυτό –υποθέτω– ήταν και στη σκέψη όσων πείραν μέρος στις εκλογές της ΝΔ και ψήφισαν Κ. Μητσοτάκη: «Αφού φιλάμε το χέρι γιατί αυτό να μην το κάνει κάποιος που έχει τα καλύτερα “προσόντα” γι’ αυτό; Που έχει δώσει απτές αποδείξεις;».

Χρέος όλων μας είναι να αντισταθούμε στη λαίλαπα των αντεργατικών μέτρων και της επιβολής τέτοιων πολιτικών.

Δεν συμβιβαζόμαστε! Αντιστεκόμαστε και είμαστε σίγουροι ότι, με τους αγώνες, την οργάνωση του λαϊκού μαζικού κινήματος, θα έρθουν καλύτερες μέρες.