Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2018

Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην πΓΔΜ είναι γνωστό. Υπήρξε μεν θετική ψήφος σε ποσοστό 91%, πλην όμως η συμμετοχή δεν ξεπέρασε το 37% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Δηλαδή ο λαός της γειτονικής χώρας γύρισε την πλάτη σε αυτή τη διαδικασία και δεν θεώρησε ότι αξίζει τη συμμετοχή και την ψήφο του, ενδεχομένως μάλιστα να την θεώρησε και επιζήμια.

Άρχισαν ήδη από τις πολιτικές δυνάμεις οι ερμηνείες του αποτελέσματος και η χάραξη της τακτικής στα νέα δεδομένα στη γειτονική χώρα αλλά και στην Ελλάδα. Αξιοποιείται για να δικαιώσει πολιτικές επιλογές και ως μέσον για τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Τις επόμενες ημέρες τα πράγματα θα γίνουν πιο σαφή.

Θέλουμε να κάνουμε δύο παρατηρήσεις πάνω στο αποτέλεσμα.

Η πρώτη: Η κυβέρνηση της γειτονικής χώρας έθεσε ως ερώτημα όχι τη λύση του προβλήματος σχετικά με το όνομα και την δίκαιη λύση των όποιων διαφορών της με την Ελλάδα, αλλά εκβιάζοντας το λαό, έθεσε τη συμμετοχή της χώρας της στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, την σύγχρονη μεγάλη ιδέα της. Με δύο λόγια, έθεσε το ζήτημα ότι η παραμονή στη σημερινή κατάσταση θα σημάνει τη συνέχιση της απομόνωσης και της υπανάπτυξης, ενώ στην αντίθετη περίπτωση θα ανοίξουν οι λεωφόροι του μέλλοντος, ο πακτωλός των πόρων, οι αναπτυξιακές δυνατότητες και η ασφάλεια που θα εξασφαλίσει στους κόλπους αυτών των συμμαχιών.

Το μεγάλο όμως κύρος και η ελκτική δύναμη της ΕΕ που θα έγερνε τη ζυγαριά υπέρ της συμμετοχής και του «ΝΑΙ» και σε αυτή την περίπτωση δεν αποδείχθηκε, δεν συγκίνησε το γειτονικό λαό. Δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι και οι λαοί των χωρών-μελών της ΕΕ της Δ. Ευρώπης που αποστρέφονται την ΕΕ κάτω από το φως των εμπειριών τους και το βάρος των προβλημάτων, είναι και οι λαοί των χωρών της Ευρώπης που έγιναν πρόσφατα μέλη της, αλλά και όσων ετοιμάζονται να ενταχθούν και που είναι πλέον υποψιασμένοι. Την περίοδο πριν το δημοψήφισμα παρέλασαν από τα Σκόπια πλήθος κορυφαίων ηγετών της ΕΕ και ακόμη περισσότεροι Ευρωπαίοι και από την άλλη όχθη του Ατλαντικού παρενέβησαν υπέρ της συμφωνίας και υποσχέθηκαν λαγούς με πετραχήλια. Όλα αυτά όμως δεν συγκίνησαν.

Η δεύτερη: Ο σοφός λαός λέει «ό,τι σπέρνεις θερίζεις» και στην συγκεκριμένη περίπτωση συνέβη ακριβώς αυτό. 27 χρόνια και από τις δύο πλευρές των συνόρων, στην Ελλάδα και την πΓΔΜ σηκώθηκε ένας τυφλός εθνικισμός που αναμοχλεύοντας κάθε είδους αλυτρωτισμό, ρατσισμό και μεγαλοϊδεατικές βλέψεις που βρισκόταν σε ύφεση στο μυαλό και στη συνείδηση των ανθρώπων. Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις στην Ελλάδα και την πΓΔΜ ένα σχετικά εύκολο στη λύση του πρόβλημα το μετέτρεψαν σε ζήτημα «εθνικής ύπαρξης», επινόησαν και επινοούν, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, σοβαρές απειλές εναντίον της ανεξαρτησίας της χώρας από ένα μικρό και αδύναμο κράτος. Τοποθετούν τα σύγχρονα προβλήματα των διεθνών σχέσεων μόνο με όρους ιστορίας: ότι είναι κατευθείαν απόγονοι του μεγάλου Αλεξάνδρου οι μεν και οι δε ότι η Μακεδονία είναι Ελλάδα, δηλαδή μόνο η ελληνική, αφού η μακεδονική δυναστεία ανήκε στα ελληνικά φύλλα.

Σήμερα κινούνται όσοι κινούνται για τη λύση του προβλήματος αυτού -και κυρίως η ελληνική κυβέρνηση- όχι με γνώμονα το συμφέρον του λαού, αλλά με γνώμονα τις επιδιώξεις και τα συμφέροντα των μεγάλων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, την ενίσχυση του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, το σφιχτοδέσιμο όλων των χωρών της βαλκανικής στο άρμα τους, την πλήρη εξάλειψη όποιων ανασταλτικών παραγόντων που παρεμποδίζουν την δράση κεφαλαίου.

Τα ταυτοτικά όμως ζητήματα όταν τεθούν ως κύρια, ως κεντρικά, σχετικά εύκολα επισκιάζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα και τις πραγματικές αντιθέσεις και πολύ δύσκολα μπορούν να ελεγχθούν. Γι' αυτό το λόγο η σύγχρονη μεγάλη ιδέα της ένταξης στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ, πέρα από το γεγονός ότι έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα, ηττήθηκε στο δημοψήφισμα.

Γίνεται σαφές ότι στο δημοψήφισμα δεν ηττήθηκε μόνο η συμφωνία των Πρεσπών, αλλά απορρίφθηκε και η ιδέα ότι η ΕΕ αποτελεί τον σύγχρονο δρόμο για να πορευτούν οι χώρες και οι λαοί.

Η ένταση της πάλης με στόχο την έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ μπορεί να πάρει μεγάλες διαστάσεις, να γίνει γέφυρα προσέγγισης των λαϊκών κινημάτων σε πολλές χώρες και να αναδειχτεί σε ατμομηχανή της κινήματος.

 

                                                                                                   Κ. Μ.

IMAGE Ο Ρουπακιάς δε σκότωσε για το ποδόσφαιρο
Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2018
Γράφει ο Κώστας Γρηγοριάδης. Αυτή η φωτογραφία, είναι από εκείνες τις πρώτες ώρες της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα και άφησε μια τεράστια παρακαταθήκη... "Τον σκότωσε για το ποδόσφαιρο" μας έλεγε το σουπεράκι στην οθόνη. Δεν είναι ένα "λάθος" πάνω... >>>>>>

Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη

Διαβάστε το on line πατώντας την εικόνα

Αποθηκεύστε το pdf πατώντας ΕΔΩ