Γράφει ο Στάθης Καρέλης.

Στο «φεύγα» του 2019 έγινε κατά πολύ φτωχότερη η μουσική, ιδιαίτερα η στρατευμένη. Το πολιτικό τραγούδι έχασε έναν από τους μεγαλύτερους βάρδους του. Ο Θάνος Μικρούτσικος έχασε τη μάχη για τη ζωή και πέρασε στην αιωνιότητα.

Ο Μικρούτσικος ήταν ένας επαναστάτης της τέχνης του την οποία οδήγησε σε μονοπάτια πρωτόγνωρα. Μπόλιασε την ελληνική εργατική τάξη με το πολιτικό τραγούδι απ’ όλο τον κόσμο, με την ποίηση του Μπρεχτ, του Χικμέτ, του Μαγιακόφσκι. Μας ταξίδεψε από τη Φουέντε Οβεχούνα μέχρι τα γερμανικά Μαύρα Δάση και τις ρώσικες στέπες. Κυρίως όμως έβαλε μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι τον καημό των ναυτικών και τις άγριες θαλασσινές περιπέτειες από το Μπέι οφ Μπίσκι μέχρι το Ανάμ και τις Σαργάσες. Πάντα καινοτόμος, δε δίστασε να εμπιστευθεί νέους στιχουργούς και να εκτοξεύσει τους στίχους τους ψηλά με τη δική του μουσική φορεσιά.

Ο Θάνος Μικρούτσικος ήταν ένα πρόσωπο ιδιαίτερα πολιτικό και πολιτικοποιημένο. Για τη δράση και τις διαδρομές του θα κριθεί από τους πολιτικούς και τους ιστορικούς. Σ΄ όλους εμάς θα μείνουν για πάντα τα τραγούδια του και τα ταξίδια στα οποία μας σεργιάνισε η μουσική του.

Σαν ύστατο ξόδι θα θέλαμε να παραφράσουμε στίχους από τους 7 νάνους στο s/s Cyrenia, ένα τραγούδι του Νίκου Καββαδία που το αγάπησε πολύ και το ερμήνευσε ο ίδιος φανταστικά:

-         -  Θάνο πού πας;

-          - Πάω να βρω τον Καββαδία.