Get Adobe Flash player

«2013. Ξεκινά τις εργασίες του το 19ο Συνέδριο του ΚΚΕ (11 - 14/4/2013), που εμπλούτισε το Πρόγραμμά του και το Καταστατικό. Μέσα σε συνθήκες όξυνσης της καπιταλιστικής κρίσης, αναδείχθηκε η ανάγκη για ένα «κόμμα παντός καιρού», που μέσα από τη σφυρηλάτηση της λαϊκής συμμαχίας, θα είναι ικανό να πρωταγωνιστήσει στη συγκέντρωση δυνάμεων για την επαναστατική ανατροπή, το σοσιαλισμό. Από το Συνέδριο αναδείχθηκε νέα ΚΕ. Νέος ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ αναδείχθηκε ο Δ. Κουτσούμπας». Εφημερίδα “Ριζοσπάστης” 11 και 12 Απρίλη 2015 σελ. 2 στήλη ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ.

Σωστά κατά τη γνώμη μου η ηγεσία του ΚΚΕ, μέσω της εφημερίδας του, καταγράφει ως ιστορικό το 19ο συνέδριο του κόμματος. Πρόκειται πράγματι για ένα ιστορικό συνέδριο που επισφράγισε όλα όσα δια της διολίσθησης, μια μικρή ηγετική ομάδα του κόμματος, αυθαίρετα και ντε φάκτο, βοηθούντων και των πλήρως ελεγχόμενων επαγγελματικών στελεχών, επέβαλε. Δηλαδή όλα αυτά που τελικά έγιναν απόφαση του 19ου συνέδριου που οριοθετεί ένα άλλο κόμμα, ξένο προς τον πραγματικό μαρξισμό λενινισμό. Ένα κόμμα που, δίκην superpuma, το περιγράφει συνοπτικά στο παραπάνω απόσπασμα ως «κόμμα παντός καιρού». Αντιπαρέρχομαι το ασύμβατο του όρου αυτού με τη μαρξιστικολενινιστική φιλοσοφία και πολιτική. Αντιπαρέρχομαι τον κούφιο «μεγαλοϊδεατισμό» των εμπνευστών αυτού του όρου που με μεγάλη αμετροέπεια αντιπαρατίθεται στο λενινιστικό όρο «κόμμα νέου τύπου».

Το σίγουρο πάντως είναι ότι οι γενιές που θα έχουν βιώσει την εξαθλίωση εξαιτίας της πρωτοφανούς σημερινής διαρκούς καπιταλιστικής κρίσης, καθώς και τα επίχειρα αυτής της κρίσης, δικαιολογημένα θα νιώθουν ιερή αγανάκτηση διαβάζοντας τα επηρμένα παραπάνω λόγια της ηγετικής ομάδας του κόμματος. Θα αγανακτούν όταν θα διαβάζουν ότι μέσα στην κρίση, η σημερινή ηγεσία του κόμματος αποσπάστηκε πλήρως από την πραγματικότητα, αδιαφόρησε για την πάλη ενάντια στην κρίση, διαγράφοντας, όχι μόνο τη συγκεκριμένη τακτική αντιμετώπισής της αλλά συνολικά, καθολικά κάθε τακτική του κόμματος στην καθημερινότητα της βιοπάλης του λαού μας, κάνοντας ένα πρωτοφανές άλμα, προτάσσοντας άκαιρα, μόνο τη στρατηγική του σοσιαλισμού και γι’ αυτό στην ουσία υπονομεύοντας την. Αλλά ακόμα ακόμα επειδή σήμερα όλοι γνωρίζουμε πρόσωπα και πράγματα, αν δεχτούμε ότι η σημερινή κομματική ηγεσία τώρα ξαφνικά απόκτησε πρωτοφανείς ικανότητες και γιαυτό σωστά χαρακτηρίζει ως μέγιστο οπορτουνιστικό λάθος τη μέχρι το 19ο συνέδριο γραμμή του κόμματος και επομένως τώρα σωστά ξεγράφει όλο το παρελθόν του ως λάθος, και απορρίπτει την μέχρι το 2013 υπόστασή του και έτσι τώρα γίνεται ένα σωστό κόμμα που με χωρίς τακτική θα πρωταγωνιστήσει για την κατάκτηση του σοσιαλισμού μια και έξω, ως έργο μιας και μοναδικής πράξης, θέλω να θέσω μερικά εύλογα ερωτήματα:

Με δεδομένο ότι τα μέλη αυτής της κομματικής ηγεσίας που τυχαίνει να είναι για δεκαετίες στο Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ, κάποια μάλιστα πάνω και από τέσσερις δεκαετίες, αυτό σημαίνει ότι για δεκαετίες αυτά τα ίδια μέλη διαμόρφωναν και καθοδηγούσαν με λαθεμένη οπορτουνιστική γραμμή όλο το κόμμα. Πως λοιπόν είναι δυνατόν να πείθουν ότι τώρα η νέα τους γραμμή είναι σωστή; Μα και αν δεχτούμε ότι είναι σωστή, είναι δυνατόν αυτό να τα απαλλάσσει από τις τεράστιες ευθύνες τους για τα δικά τους λάθη επί δεκαετίες; Συνεπώς επειδή έτσι και αλλιώς οι ίδιοι έχουν τεράστιες ευθύνες, το ερώτημα που τίθεται είναι: όλοι αυτοί θα έχουν την ευθιξία να αναλάβουν έμπρακτα τις ευθύνες τους και να βγουν οι ίδιοι και να παραδεχτούν ότι αποδείχτηκαν εγκληματικά ανεπαρκείς και γιαυτό ζητούν συγνώμη και παραμερίζουν, παραιτούμενοι από όλα τα κομματικά πόστα; Αυτό απαιτεί μεγάλη παλικαριά και δε φαίνεται να την έχουν αφού σε όλες τις περιστάσεις συμπεριφέρθηκαν και τώρα συμπεριφέρονται, όσον αφορά στον εαυτό τους, ωσάν να είχαν πάντα δίκιο και τότε που ενεργούσαν «οπορτουνιστικά» και τώρα που ενεργούν «επαναστατικά». Επομένως το ερώτημα μπαίνει ευθέως στη κομματική βάση: η κομματική βάση μπορεί να ανέχεται μια τέτοια κατάσταση που διασύρει, διαλύει και ευνουχίζει τον κομματικό ιστό, τώρα μάλιστα σε μια στιγμή που οι επιθέσεις στην εργατική τάξη, σε όλους τους εργαζόμενους γίνονται κατά ριπάς;

                                             Αμετανόητος Κομμουνιστής